Ochrona tytułu jest ważna tak długo, jak długo dane dzieło jest dystrybuowane w celach komercyjnych. W przypadku różnych mediów oznacza to również różne okresy ważności: jeśli dzieło jest adaptowane, sprzedawane lub emitowane, uznaje się je za wykorzystane. Dotyczy to również dzieł, które obecnie nie są dostępne, ale których ponowne wydanie jest rozważane. Jeśli uprawniony nie korzysta już z tytułu, nie jest on już chroniony zgodnie z §15 i §3 MarkenG. Według Börsenverein des Deutschen Buchhandels (Związku Niemieckich Księgarzy) tytuł nie jest już wykorzystywany, jeśli utwór nie jest dostępny od dwóch lat; w przypadku utworów okresowych – od jednego roku. W niektórych przypadkach zwyczajowe są również okresy pięciu lat od zaprzestania dystrybucji, na przykład jeśli utwór był wcześniej dystrybuowany komercyjnie przez szczególnie długi czas i jest uważany za »klasykę«.

Jeśli tytuł zostanie użyty dwukrotnie pomimo ochrony tytułu jednej ze stron, właściciel prawa do ochrony tytułu ma dziesięć lat na dochodzenie odszkodowania. Po uzyskaniu informacji o użyciu tytułu przez osobę trzecią powód ma trzy lata na dochodzenie swoich roszczeń. Po upływie tych terminów właściciel tytułu nie ma już prawa do odszkodowania ani do wniesienia pozwu o zaprzestanie używania tytułu. W takich wyjątkowych przypadkach i na podstawie odrębnego porozumienia z właścicielem tytułu tytuły utworów mogą być również przypisane dwukrotnie. Jeśli na przykład w dziedzinie literatury pięknej chodzi o książki z zupełnie różnych gatunków, strony mogą w szczególnych przypadkach uzgodnić wspólne używanie podobnego tytułu – ostateczne rozróżnienie utworów w przypadku książek zapewnia dodatkowo unikalny numer ISBN.